صفحه اصلی بازگشت به سالهای گذشتۀ زندگی و یا بازگشت به زندگیهای گذشته

بازگشت به سالهای گذشتۀ زندگی و یا بازگشت به زندگیهای گذشته

نگارش : دکتررضا جمالیان

بازگشت به سالهای گذشتۀ زندگی و یا

بازگشت به زندگیهای گذشته

یکی از پدیده های جالب ، بسیار مهم و برای عده ای شبهه برانگیز در هیپنوتیزم ، سیر قهقرائی در زمان یا AGE  REGRESSION و برگرداندن سوژۀ هیپنوتیزمی و یا فرد بیمار به سالهای گذشتۀ زندگی وی می باشد . برای مثال اگر فردی را که ظرفیت یا قابلیت هیپنوتیزمی کافی دارد وارد خلسه هیپنوتیزمی بشود ، می توان با تلقین او را به سالها و دهه های گذشتۀ عمرش برد و او دراین شرایط در رابطه با سالهای گذشته و گاه دور ، اطلاعات ، مشاهدات و مطالبی را بیان می کند که صحیح بوده که او در شرایط بیداری یا هشیاری عادی ، آنها را فراموش کرده بود .

برای قبول یا اثبات حقیقت یا حقانیت علمی بازگشت به سالهای گذشتۀ زندگی بکمک هیپنوتیزم ، تردیدی وجود ندارد ، زیرا این پدیده به سادگی قابل انجام است و از آن برای اهداف پزشکی و روان شناسانه استفاده می شود . حتی در برخی از موارد ، از سیر پیشرونده در زمان یا AGE  PROGRESSION هم در موارد خاص با اهداف انسان دوستانه و در بیماران مشرف به مرگ از آن استفاده می شود که در این شرایط بیمار یا سوژه ، بکمک تلقین و توهم ، به روزها یا هفته های آیندۀ زندگی که هنوز نیامده ، برده می شود که یکی از موارد مهم آن در بیمارانِ در آستانۀ مرگ است که آنها ضمناً خیلی هم از مردن هراس دارند . 

برگشتن به زندگی های گذشته

این موضوع که همان باور غیرعلمی و عارفانه ای ایست که در برخی از آئین های باستانی که بـرخی از آنها در تـاریخ عارفانۀ و برخی از آئین های ایران پیش از اسلام مانند مانویت تناسخ است که براین پایۀ نادرست و غیرعلمی متکی است که روح یا روان انسان پس از مرگ ، می تواند به کالبد انسان دیگری برود و یک زندگی دیگری را شروع کند .

درسالهای اخیر چند داستان یا رمان علمی تخیلی از یک پزشک انگلیسی درایران ترجمه و چاپ شده که در آن این باور را مطرح کرده که برخی از بیماریها ، مشکلات و ناراحتیهای انسانها در شرایط زندگی کنونی آنان ، ریشه در حوادث و وقایع زندگی یا زندگیهای گذشتۀ آنها دارد ، بنابراین اگر افرادی را که دچار بیماریها یا ناراحتیهای ناشناخته و مبهمی هستند ، به زندگی و یا زندگی های گذشتۀ آنها رجعت دهیم ، ممکن یا محتمل است که این عقدۀ روحی شکافته و ناراحتی بیمار از بین می رود .

برای اینکه ریشه و بنیان این باور نادرست که در چند آئین عارفانه ایران هم ریشه دارد بیشتر روشن شود ، به معرفی آن می پردازیم :

تناسخ = وا زایش = REINCARNATION

درعلم و ادیان ابراهیمی به اصالت و حقانیت تناسخ اعتقادی وجود ندارد ، ولی در ادیان و سنت های عارفانه باستانی مانند مذاهب دائو ، بوداگری ، هندوگرائی ، مذهب مانی ، برهمائی ، جینسیم ، آئین سیک ، آئین اهل حق ( یا یارسان ) و بالاخره غٌلات شیعه این باور وجود دارد .

در ادیان شبه قارۀ هند ، تصور می شود در جهان یک روح کبیر وجود دارد و روح انسانها پرتوی از روح کبیر است . به باور ایـن آئین و آئین های مشابه ، انسانی که در یک زندگی به مرحله کمال نرسد ـ که معمولاً به این گونه است ـ پس از مرگ روان او دوباره در کالبد دیگری ـ انسان ، حیوان و حتی جماد ـ به این جهان بر می گردد تا مراحل سیر تکاملی خود را از جمادی شروع کرده و به زندگی نباتی و بعد حیوانی برسد و بعد به مرحلۀ انسانی و سپس مدارج کمال بیشتر مثل ملائکی برسد . در آئین ها و طریقتهای صوفیانه یا عارفانه ـ همانگونه که در اشعار آنها خوانده یا دیده می شود ـ تصور می کنند که روح یا روان آدمی مرغ باغ ملکوت است که ناخواسته مدتی در قفس زندگی خاکی اسیر شده است ...

در کتابهائی که از یک پزشک انگلیسی ترجمه شده ، او این عقیده را مطرح کرده که بسیاری از بیماریها ، مصائب و مشکلات انسانی به جریانات و وقایع مربوط به زندگی های گذشتۀ او بستگی دارند که باید با سیر قهقرائی در زمان به زندگیهای گذشتۀ او مراجعه کرد تا آنها را کشف و بعد درمان کرد . آنان راه رسیدن به زندگیهای گذشته را مشابه با سیر قهقرائی در زمان در هیپنوتیزم تصور و تلقی می کنند .